Dzikie rośliny jadalne
2015-12-16

Dzikie rośliny jadalne

Sztuka zbierania dzikich roślin

Pierwszy raz najlepiej wybrać się z osobą, która dobrze zna się na roślinach dziko rosnących. Czasem samo przygotowanie teoretyczne nie wystarcza, bo ta sama roślina na łące czy skraju pola może wyglądać zupełnie inaczej niż w przewodniku zielarskim. Trudno wtedy odróżnić rośliny jadalne od podobnych do nich roślin trujących. Starannie wybierajmy miejsca, w których będziemy zbierać rośliny. Musimy bowiem mieć pewność, że pochodzą z terenów, które nie zostały skażone substancjami szkodliwymi dla zdrowia. Wybierajmy okazy zdrowe, o wyraźnie zielonych łodygach i liściach. Zbyt ciemny kolor może świadczyć o tym, że zawierają związki azotu, bladozielony lub żółty ? o chorobie. Z tego samego powodu nie powinno się zbierać roślin o zdeformowanych korzeniach i wybujałych pędach. Uszkodzone rośliny tracą swoje właściwości odżywcze, dlatego najlepiej po zerwaniu układać je luźno w koszyku, aby nie zaparzyły się i nie pogniotły. Szczególnie delikatne są kwiaty, więc nie wolno ich zbierać do torebek foliowych.

Mlecz (mniszek lekarski)

Mniszek lekarski rośnie na łąkach i trawnikach. Najobficiej kwitnie w maju. Liście zbiera się do czerwca, bo później stają się gorzkie, pąki zaś od kwietnia do października, a korzenie wczesną wiosną i jesienią. Młode listki dobrze komponują się z sałatą i pastami do pieczywa. Liście przyrządza się jak szpinak, a także dodaje do zup, korzenie ? jak marchew. Z pąków można zrobić syrop, wino lub je zamarynować.

Właściwości lecznicze: mlecz jest źródłem witamin B, C, beta-karotenu, minerałów. Przyśpiesza trawienie, poprawia pracę wątroby, działa moczopędne i antystresowo.

Pokrzywa

Rośnie na dobrych i żyznych glebach. Do jedzenia nadają się młode wierzchołki z listkami. Zbiera się je od kwietnia do października, lecz najsmaczniejsze są na wiosnę. Aby pokrzywa przestała parzyć, trzeba ją przelać wrzątkiem lub ugotować. Można przyrządzić jak szpinak, dodać do zupy, sosu, sałatki, mięsa czy kanapki.

Właściwości lecznicze: pokrzywa zawiera dużo żelaza, wapń, fosfor, magnez, kwasy organiczne, witaminy, błonnik. Hamuje krwawienia, pobudza produkcję czerwonych krwinek i hemoglobiny. Trzeba pić po 1/2 szklanki dziennie przez 2 tygodnie.

Bratek polny (fiołek trójbarwny)

Bratek występuje na ugorach, polach, przydrożach i wzgórzach. Delikatny kwiatek ma najczęściej fioletowo ? żółte płatki. W kuchni wykorzystuje się kwiatki, które można zbierać od kwietnia do października. Dobrze komponują się w sałatkach, daniach warzywnych, zupach i sałatkach owocowych.

Właściwości lecznicze: bratek zawiera dużo witaminy C i mikroelementów. Reguluje przemianę materii, wzmacnia naczynia krwionośne, działa moczopędnie. Bratki stosuje się w infekcjach dróg moczowych, nadciśnieniu i chorobach oczu. Poprawiają wygląd cery i są niezastąpione w leczeniu trądziku młodzieńczego.

Podbiał pospolity

Podbiał rośnie na nasypach, wilgotnych polach, glebach gliniastych. Łodyga podbiału jest pokryta czerwonawymi łuskami i zakończona koszyczkiem żółtych kwiatów. Kwitnie w marcu, a dopiero później wypuszcza liście ? duże, sercowate, pokryte od spodu meszkiem. Częścią jadalną są kwiaty i młode liście z łodyżkami. Kwiaty zbiera się wczesną wiosną. Po ususzeniu można je parzyć jak herbatę albo zrobić z nich syrop. Liście można zrywać od maja do sierpnia. Przyrządza się je jak szpinak, smaży, dodaje do sałatek, zup, farszów.

Właściwości lecznicze: podbiał jest źródłem kwasów organicznych, minerałów, mikroelementów. Ma właściwości przeciwzapalne i bakteriobójcze. Łagodzi podrażnienie dróg oddechowych przy przeziębieniu.

Stokrotka

Ukwiecają pastwiska, łąki, rosną dziko przy miedzach, na polanach i trawnikach. Jadalne są pąki, kwiaty i młode liście. Listki wraz z pąkami zbiera się wiosną i jesienią, kwiaty od wiosny do pierwszych przymrozków. Liście i pąki można dodać do sałatek, sosów i zup, masła ziołowego, past, omletów.Można je jeść na surowo i ugotować. Idealna jako dodatek do sałatek. Pięknie można nią przystroić talerz z potrawami. To też wartościowy dodatek do zup.

Właściwości lecznicze: stokrotka zawiera dużo witaminy C, beta-karoten, olejki eteryczne, flawonoidy, białka, cukry, sole mineralne. Ma działanie przeciwzapalne, wykrztuśne, przeciwkrwotoczne.

Nagietek

Nagietek kwitnie od czerwca do późnej jesieni. W środowisku naturalnym spotyka się najczęściej rośliny o pojedynczych żółtopomarańczowych koszyczkach, ale do zbioru nadają się też pełnokwiatowe odmiany ogrodowe. Zastosowanie w kuchni znajdują głównie kwiaty nagietka, które wyrywa się z koszyczków w fazie pełnego kwitnienia. Z powodzeniem zastępują w potrawach kosztowny szafran. Młode liście dodaje się do zup i sałatek.

Właściwości lecznicze: nagietek dostarcza beta-karotenu, flawonoidów, fitosteroli. Ma działanie przeciwzapalne, rozkurczowe, moczopędne i napotne. Stosuje się go w zaburzeniach przewodu pokarmowego i pęcherza. Przyśpiesza gojenie się ran.

Ogórecznik

Rośnie na łąkach i w ogrodach. Ma duże liście pokryte szorstkim włosem i niebieskie, różowe lub białe drobne kwiaty, które pojawiają się od czerwca do sierpnia. Młode liście i kwiaty ogórecznika mają smak świeżego ogórka. Dodaje się je do sałatek, sosów, zup, mięsa, twarogu. Można też nim aromatyzować likiery, napoje, octy.

Właściwości lecznicze: ogórecznik zawiera magnez, potas, kwasy organiczne, flawonoidy. Działa moczopędnie i przeciwzapalnie, pobudza przemianę materii, wzmacnia nerwy.

Ale pamiętaj!

Nie zbieraj ich przy drogach, w pobliżu zakładów przemysłowych, ferm, pól uprawnych i wysypisk śmieci.

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką dotyczącą cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Zamknij